17 agustos 1999

1.

hiç bir günde bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum.

   sonanda   21.07.2006 16:10
   #15091
2.

<bkz: sesimi duyan var mı>

   zibidigibi   21.07.2006 16:10 ~ 17.03.2007 15:34
   #15093
3.

götümün tavana vurdugu an...

   yigit   21.07.2006 16:11
   #15095
4.

bir ben bilirim birde allah. korkudan yapacak birseyinin olmasi yada can havliyle disari cikmak. iki durumdada durum cok kotuydu. ben bunu bilir bunu soylerim.

<bkz: nerden hatirlattiniz>

   nahmacun   21.07.2006 16:14
   #15104
5.

marmara bölgesi'nde şiddetli bir depremin meydana geldiği üzücü gün*.

   plebisit   21.07.2006 16:16
   #15110
6.

<bkz: sesimi duyan var mı>

   plebisit   21.07.2006 16:17
   #15112
7.

karanlıktı...

uğulduyordu gökyüzü,
en çıplak anımızda yakalandık acıya!
kapılar üstümüze kitlendi.
çocuklarımız beşiklerde kaldı oyuncakları kucağında...
koşamadı binlerce beden,kaçamadı evinin yükünden.

sesimi duyan var mı? dedi sağ ama salim olmayan kişiler...

ses gelmedi çoğundan...

unutmaya çalıştık, gözümüz lambalarda sallantıda yaşadık çok zaman.

içimiz titredi her kırmızı günde...
binlerce yıldız kaydı o gece gökyüzünden...

ne desem boş şimdi,
ne desem yalan...
biz felaketi gördük,

sadece korku arda kalan!...*

   muque   17.08.2006 15:23
   #23649
8.

korkunç izmit depremi'nin olduğu tarih. ülkemizin depreme ne kadar hazırlıksız olduğunu çok acı bilançolarla gözümüze sokan, ve hala yeterince duyarlı olmadığımız deprem denen afetinin hafızamızda ki en acı tarifi...
sesimi duyan var mı?

   beynim_zonkluyor   17.08.2006 15:27
   #23651
9.

ceset kokusu enkaz göz yaşı ve kaybolan hayatlar.

   harbi_kiz_cimbomlu   17.08.2006 15:44
   #23655
10.

turkiye’de ki alt yapi eksikliginden dolayi etkilerinin ve sonucunun cok kotu oldugu deprem..

   cokopiyenses   13.09.2006 23:22
   #42126
11.

hiç bir ders alınmamış, hükümet tarafından resmen olmamış kabul edilen bir depremin olduğu gündür.

orada binlerce kişi ölmüştür, kimsenin umrunda da değildir tabii.

yakında ıstanbul depremi'nde gorusmek dilegiyle diyor ve "biz adam olmayız" sözünü bilmemkaçıncı kez tekrar ediyorum.

   ghostrider   24.11.2006 21:29
   #118568
12.

* kıyametin yaşandığı bir gündür...

duman, karanlık, feryat, koşuşturma, uğultu, korku, heyecan, umut, merak...

küçüksünüzdür daha... idrak edemiyorsunuzdur olayı... daha önce bu kadar duygu karmaşası yaşamadığınız andır...
hayatın bir daha eskisi gibi olmayacağını düşünürsünüz. o karanlığın hep devam edeceğini, bir daha eski günlerin gelmeyeceğini, bir daha gülemeyeceğinizi düşünürsünüz o yaştaki aklınızla...

her artçıda bir kez daha sallanır yüreğiniz.. her baktığınız göz damlalar akıtmaktadır. ailenizi hiç öyle görmemişsinizdir daha önce. dünyayı hiç öyle görmemişsinizdir daha önce.

öleceğinizi düşünürsünüz... hani büyük alametler diyorlardı ya bu onlardan biriydi diye düşünürsünüz. bildiğiniz duaları okumaya başlamışınızdır bile. nasıl olsa öleceğiz diye ilgilenmez olursunuz etrafla...

sabah olur, bir daha doğmayacağını düşündüğünüz güneş doğar... kıyamet teorinizin çürüdüğünü düşünürsünüz bu kez...

oturduğunuz yerden kalktığınızda görürsünüz durumun vahşetini... bina yığınlarından iskambil kağıdı gibi yıkılmış duvarlardan kollar bacaklar üstü örtülmüş cesetler görünce anlarsınız durumun vahşetini... her enkazda gözü yaşlı feryat eden insanlar görünce anlarsınız durumun vahşetini... her çift gözde bir kaç damla yaş görünce anlarsınız...

bir gün önce düşünülen geçim sıkıntısı dertler, yetiştirilecek faturalar,sınavlar bir gün önce dert edilen şeyler unutulmuştur...

kıyamet kıyamet de... güneş doğdu işte...
hiç eskisi gibi olmayacak dediğimiz hayat işte yine gülüyor bize... yine gülebiliyoruz, hatta aklımıza neredeyse hiç glemiyor şu yaşananlar... geçim sıkıntısı, faturalar,sınavlar yine dert oldu, yine doldurdu güzelim günlerimizi stresle..


şu yaz gününde sıcakta içini sıkıntı bastığında gelmiştir işte aklınıza... acaba diye? 16 ağustos 1999 da da böyleydi.. çok sıkıntılıydı hava..
aklınıza gelir, bir entry yazarsınız hatırladığınızı hatırlatmak adına sanki hatırladığınız acıya ortak arar gibi...

derin nefes alırsınız... hayat yine size gülmektedir, siz de gülebilmektesinizdir... allah yaşatmasın bir daha dersiniz umutsuzca...

   dediydi dersin   15.06.2007 21:00
   #470504
13.

dayımın eşinin, 2 çocuğunu, teyzemi kısacası sayısını unuttuğum kadar akrabamı kaybettiğim gün.

<bkz: allah bir daha yaşatmasın>

   cembacemba   15.06.2007 21:02
   #470512
14.

şuan olsa yine aynı zararı yaşayacağımız gündür.tek bir adım atılmamıştır önlem almak adına.

   dua   15.06.2007 21:02
   #470513
15.

<bkz: kara bir gün>

   sinirstressahibiadam   15.06.2007 21:10
   #470526
16.

bir yakınımızın nişanı nedeni ile istanbul'da değil de hatay'da bulunduğumuz fiziki olarak hissetmediğimiz kahredici üzücü yaralayıcı deprem günü.tüm ülke genelinde elektrikler otomatik olarak kesildiği için ve ozamanlar yaşı küçük olan kardeşim ışıksız uyumadığı için sabah otelin garsonuna neden elektrikler kesildi sorusuna aldığımız''abi haberiniz yokmu deprem oldu istanbul'da taş üstünde taş kalmadı''tarzda cevap ve sonrasında yakınlarımızın çok önemli kısmının bulunduğu şehir olan istanbulu düşünen valide hanımın ağlaması telefonların hiçbirine ulaşılamaması(hatların çalışmaması) ve sonrasında hiçbir akrabamıza birşey olmadığını öğrenişimiz ve paniksiz bir hüzne dalıp gitmemiz.hüzün günü.

   nenedir   15.06.2007 21:11
   #470528
17.

komik, gülüyorduk o gece, 50 kere besmele çekmiştim üstelik yatakta binamız zangır zangır sallanırken allah demiştim buraya kadarmış.
sonra sokağa çıktık, gülüştük, sağdık ya, yaşıyorduk ya. herşey yerli yerindeydi ya. öyle miydi hakikaten? çok şey aldı deprem bizden halbuki farkında değildik sadece. bilimden, doğadan kopuk, dinsel tabularla yaşamayı ahlaki değerler olarak gören insanlarla yaşadığımızı görmemizi kolaylaştırdı sadece. çocuk olsak misket bile emanet etmeyeceğimiz kadar puşt değil miydi ölen onbinlerce insana mezar olan evlerini yapan müteahhitler? ve böylesine açık ve bariz bir suçta bile işi allaha vuranlar sayesinde kurtulmadılar mı idamlardan. insan, öyle aciz bir varlık ki, yaşaması şans, ölmesi kader, öldürülmesi kader... hepimiz öleceğiz birgün. ama bizler insan olarak öleceğiz, doğayı anlamış olarak, anlamaya çalışmış olarak öleceğiz; onun her titreyişinde korkudan ve dehşetten bir yerlere sığınmaya çalışıp kaybolan, ölen, öldüren olarak değil...

   daimonion   21.06.2007 20:39
   #489041
18.

her yıl dönümünde yaralara tuz bastığımız gündür.şehir eskisi gibi değil,tanıdık yüzler kim bilir neredeler...herşey yoluna gibi davranılsa da biz aslında deniz altında kalan kısımlarımız ve ölülerimizle yaşıyoruz.
kimse enkazlardan gelen yardım çığlıklarını,şehirin üzerine sinen ceset kokusunu,yardım kuyruklarını,yakınlarını kaybeden insanların gözlerindeki acıyı unutmadı,unutmayacak.

   elf   16.08.2007 20:46
   #615130
19.

ölüm hiç bu kadar yakın olmamıştı.

   tenten   16.08.2007 21:54
   #615207
20.

unutmadik, unutmayacagiz, unutturmayacagiz derken, 8.yili gecesinde peru'da da cok buyuk deprem olmasina ragmen bu gece butun tv kanallarinda eglence programlarinin maalesef doruga ulastirildigi gece, nasil bir anma gunuyse bu...yazik.

   alon so good   16.08.2007 22:22 ~ 22:26
   #615245

12345  

 

sayfa

 / 5 

reklamı kapat

yazdır