cocuklugumuzun bi anki hevesi

1.

hepimiz çocuktuk...kimimiz burnunda sümükle dolaşırdık kimimiz de kabuk tutan yarayı ağzımızın suyu aka aka acı bir zevkle koparırdık. dövüş, kavga, araba ve bebeklerle dolu kunek bir dünyadaki otonom beyinli bireylerdik.
hepimizin hevesleri vardı... karne sonrası beklentiler, bayramda bi bok olur da bişeyler alırlar hevesi, pazarda görülen abuk oyunculara sahip olma isteği.

benim de bi anki hevesim vardı.bisiklete sahip olma hevesi. ama bi anki bişey. karnemin hepsi beş sadece matematiğin dört olduğu klasik ilkokul karnemi babama gösterdikten sonra o da bana ertesi gün gidip bir bisiklet aldı bianchi marka
bi anki hevesiydi ama heves de bianchi ydi.oh.

edit: hükümsüz ve anlamsızdır.

   xtanbul   05.05.2009 17:30 ~ 06.05.2009 12:35
   #1361561
2.

çocuk olmaktan kaynaklanan heveslerdir. hatta siz heves ettiğinizde " çocuk işte " derler. ben hep bir teleskopum olsun istedim. malak gibi gözünü göğe dikip ufa aramak zor geliyordu. o dönemde herkes astronot olacağımı sanıyordu. fakat çocukluk heveslerin sebepleri hep ilginçtir. dünyaya göktaşı çarpacağı haberlerinden etkilenip, çarpacak olan göktaşına bakma isteği içinde olduğumu kimse bilemedi. çocukken ne kadar kıymetli hayat. büyüdükçe ne zaman bir teleskop görsem, önce içim gitti, sonra amaaaan "çarpsın aq." insan diyor kendi kendine, fuzili bir ihtiyaç olduğunu kabul edip uzaklaşıyorum teleskoptan ve çocukluk hevesimden.

   bunalgul bunalan   05.05.2009 17:57
   #1361599
 
reklamı kapat

yazdır