deger vermek

1.

önemsemek.

   faten   28.09.2006 17:02
   #58368
2.

her insana verilmemesi gereken insanın en değerli hazinesidir.önce değer verir insan karşıdakine sonra devamı gelir; sevgisini verir sonra parasını,malını mülkünü belki bedenini paylaşır...hatta canını vermeden önce değer vermiştir kendi canından öte...

her şey değer vermekle başlar ve doğru,sizin onlara gösterdiğiniz ilgiyi kaldırabilecek insanlara değer vermek insan sarraflığı değildir de nedir?ama nasıl olacak...yani bunu nasıl başaracağız?bence çözüm basit karşıdaki insana hak ettiğinden fazla değer vermemek gayet basit ve etkili bir çözüm olacaktır sanırım.peki ne kadar ilgi hak ettiğini nasıl çözümleyeceğiz nasıl ölçüp tartacağız?bu da yediğiniz kazıklarla+yaşanmışlıklar sağlanabilecek bir yetidir ki bu bizi paragraf başına döndürür yani insan sarraflığına.

insan hatalarından sonra keşke der.keşkeler içinde büyük bir bölümü yanlış insanlara değer vermektir.ve bu keşkeler gözümüzü arkada bıraktırır bize şunu yapsaydım bunu yapsaydım diye pişmanlıklar içinde buluruz kendimizi,önümüze bakamayız.konumuzla ilgili sayısız atasözümüz çok güzel tahlillerde bulunmuşlardır.

aslında değer vermek kimi zaman kısır döngüdür...yediğiniz kazıklar kazandığınız dostlukların önüne geçebilir,yani elde var sıfır durumu.doğru insanlarla karşılaşmak dileğiyle,saygılar

   bekci copu   11.07.2009 22:56
   #1485686
3.

hata yapma olasılığı çok büyük eylem. şöyle ki:

küçükken öğrendiğim kavramdı değer vermek. çok küçükken.. bayramda topladığım '3 tane para'nın, abimin vereceği '5 tane para'dan daha az değerli olduğunu sanmıştım. neyse ki abimdi kazık atan, ama öğrenmiştim sayının değerli olmadığını. sonra benzer kazığı mahalledeki büyüklerden yemiştim. ben onlara 'bi kağıt para' verecektim, onlardan '3 demir para' alacaktım. ne kadar büyüklerimden azar yesem de, kârlı bi hesaptı benim için. sevinmiştim oysa ki. yine anladım hata yaptığımı. neye değer vereceğimi sapıtmıştım o aralar. küçüktüm...

büyüdüm, ama aynı olayı insanlarda da yaşadım. değer verdiğim kişilerin 'zengin' insanlarla takılması, yine kazık yediğimi gösteriyordu. aynı şekilde, bakmaya kıyamayacak kadar değer verdiğim sevgilimin,'sıkıldığı' için ayrılma isteği, ona da değer vermemem gerektiğini kanıtlıyordu. yine bilemez olmuştum neyi nasıl yapacağımı. büyüsem de, bilemez olmuştum..

ama şimdi aklımda kesin olan bi şey var, herkese hakettiği kadar değer vermek. ve gerektiğinde, o değeri de geri alabilmek. biliyorum çünkü, anca o zaman üzülmüycem. ve bir daha anlamak için bunu, 'hayatımın anlamı' dediğim kişilerin, beni yarı yolda bırakmasını beklemiycem....

   filofobik   08.09.2009 12:38 ~ 12:38
   #1588123
4.

gereklidir.. herkesin bir değeri vardır ve hakettiği ölçüde verilmelidir. vermezsen haksızlık olur..
ama şimdi bu değer denilen olay çok hassas. oranı iyi ayarlamak lazım. gerekenden az verdin mi karşıdakini üzersin, kırarsın,haksızlık yani kısacası..
kantarın topuzunu biraz kaçırdın mı da karşıdaki havalara girer. niye çünkü haketmiyordur o kadarını. g.tü kalkar , havalara girer, ne oldum delisi olur,vs..
yapmamak lazım. böylelerini şımartmamak lazım, hakedene hakettiği değeri verip adaletli olmak lazım..

   sleepy   08.09.2009 12:56
   #1588168
5.

elinde kalınca satamadıgın hede. beş para etmiyo.

   ayikadin   08.09.2009 12:59
   #1588170
6.

matematikten başka yerde yok.

   lascaux   29.10.2009 01:03
   #1698466
7.

çocuğun biri sırasının üzerine "x" yazıp okşuyormuş. öğretmeni çocuğu bu halde görünce şaşırmış.
-evladım napıyorsun demiş.
çocuk cevap vermiş:
-x'e değer veriyorum.

   tanja   29.10.2009 01:06
   #1698468
8.

öyle insanlara dğer verdim ki hayatımda keşke demiyorum ama olmasaydı o insanlar hayatımda da az agresif olabilirdim hayata karşı. öfkelerim bu kadar yoğun olmazdı. ve değer verdiğimde bir insana sürekli "acaba" soruları olmazdı zihnimde.

   elciela   29.10.2009 01:09
   #1698473
9.

hayatınızdaki kişilerin öncelik sırasını belirlemede ölçülendir. verdiğin değere göre sıralanır insanlar hayatında...
"fazlası zarar,azı karar" olayı burdada geçerlidir. az değer vermekle başlayacaksın hak ettiğini gördükçe fazlasını vereceksin. ama yapamıyoruz çoğumuz bunu... bir an kaptırıp kendimizi hak edilmeyen -istisna olarak edilen de olabilir- değeri veriyoruz karşımızdakine. kendi elimizle kendimize üzülmek için ortam hazırlıyoruz bir bakımdan. sanıyoruz ki verdiğim değer karşımdakine layık... layık olmadığını anladığımızda soruyoruz kendimize. "ben mi gereğinden fazla değer veriyorum bazı şeylere, yoksa verdiğim değer mi fazla geliyor birilerine?" insanı en çok üzende verdiğin değerin karşılığını alamadığın gibi, en azından onun da değer verdiğini gösterecek ufacık bir şeyi kendine teselli olarak gösterememektir. bir kendi yaptıklarına bakarsın bir de onun tam tersi davranışlarına... bazı şeyleri birazcık da olsa ondan beklersin,karşındakinden... yanarsın kendi kendine ama o farkında bile değildir. "belki şöyledir, belki böyledir" gibisinden ihtimallerde ararsın bu sefer teselliyi. "acaba o da benim değer verdiğim kadar değer veriyor mudur bana ?" sorusu kemirir beynini. ama şu bir gerçek ki sana verilen değer, senin verdiğin değerden azsa, o değer senin gözünde değer değildir ve göremezsin.

   eroin   29.10.2009 01:13
   #1698482
10.

kimileri vermez,biçer.

misal ; senin ederin bu kadardır,onun ederi bu kadar,şunun bu kadar ...

derken,yalnız yiyen yalnız ölür demişler.

   black magic woman   27.04.2010 00:53
   #2041008
11.

midem geniş,bakış açımda...ama hacimsel olarak seninkini asla geçemeyecek olmam üzmüyor değil.bakınca da bayaa geniş bir kitle görüyorum karşımda.

   black magic woman   27.04.2010 01:02
   #2041036
12.

herkese hak ettiği kadar verilmesi gereken şey.
sonra olur da yarın öbür gün "sen bana gereğinden fazla değer vermiştin" sözü eşliğinde birisinin sizden uzaklaştığını görmeniz yüzünüze bu hakikatı tokat gibi vurur...

   zeroo   07.05.2010 21:58
   #2054260
 
reklamı kapat

yazdır