dogum gununde oyuncak bekleyen cocuga kitap hediye eden insanlar

1.

çocuğun hayallerini yıkan, belki de çocukluk döneminde derin yaralar açılmasına sebep olan insanlardır. çok kişi var bu hüznü yaşayan. halbuki ne güzel günlerdir doğum günleri, özellikle bir çocuk için...

sabah ister istemez, biri dürtmüşçesine erken kalkarsınız. içiniz içinizi yemektedir. aile fertleri hala uyumaktadır, arkadaşlarınız da öyle. dolayısıyla vakit geçirmek için televizyonun karşısına geçersiniz. derken akşama doğru yaklaştıkça, arkadaşlarınız da yavaş yavaş gelmeye başlarlar ellerinde poşetlerle. hep birlikte bir odaya çekilirsiniz ya da sokağa çıkarsınız. elbette önce parçalarcasına hediye paketlerini açma faslı vardır. sağ baştan başlarsınız paketlere... birinci paketi poşetten çıkardığınız dakikada anlarsınız kitap olduğunu zaten. açarsınız, bakarsınız ki kaşağı isimli kitap çıkmış içinden. sonrakine bakarsınız onda da başka bir kitap. daha kalınca bir paket açarsınız, çocuk kalbi çıkar içinden. çocuğun kalbi paramparça olmuş, neresine soksun o kitabı? daha sonra ince bir paket daha gelir elinize, kitap gibi görünür ama ağırdır. birden ümitlenirsiniz, dolayısıyla paket açıldığında gelecek hayal kırıklığı da daha büyük olur. pakedi açarsınız, bakarsınız ki gerçekten kitap değil içindeki. onun yerine etrafı sarı, dikdörtgen biçiminde bir çerçeve!

tabii bu sırada bütün arkadaşlarınız sırıtarak size bakmaktadır teşekkür etmeniz için. yarım ağızla "sağ ol" dersiniz ve zaman ilerledikçe evlerine döner hepsi. çocuğun hayal kırıklığı sürmektedir ancak o kapı ziliyle yeşerir her şey. akrabalar gelmeye başlamıştır artık. sevinçten havalara uçarsınız, züğürt tesellisi değil mi? sevinin anasını satayım...

derken aile büyükleri ve siz sofraya oturursunuz. siz tabii kıpır kıpırsınızdır, sorulan bütün sorulara "evet, iyi" diye cevap verirsiniz. en son ise beklediğiniz ve iyi hazırlandığınız soru gelir: "okul nasıl bakalım?" "çok iyi!" diye cevap verirsiniz. ardından ise beklediniz an gelmiştir. "al bakalım, o zaman hakettin bunu" * diyerekten hediyeler verilir. alırsınız hediyelerinizi ve ilk pakedi açmaya başlarısınız. büyük ve yumuşak bir pakettir. açarsınız ve içinden genellikle sarı renkli ya da sarı desenli bir hırka çıkar. içinizden "hırka ile oyun mu oynanır?" dersiniz ve yarım bir gülümsemeyle öteki pakede geçersiniz. birden kabusta sanarsınız kendinizi, çünkü elinizdeki paket arkadaşlarınızın getirdiklerine çok benzemektedir. açarsınız ve içinden bir kitap çıkar; otuz beş yaş. ulan daha 28 sene var otuz beşe, acelesi neydi? değer miydi çocuğun hayallerini yıkmaya? son pakete gelir sıra, içten içe üzülerek onu da açarsınız. artık hiç ümidiniz kalmamıştır. o paketten de genellikle don kişot çıkar zaten.

sonuç olarak hayal kırıklığı ile geçen bir doğumgünü, kütüphanenizde yer kaplayacak ve zamanla toz yuvası haline gelecek sürüyle kitap kalmıştır size. bir de çerçeve. ha bir de hırka var tabii. anneniz de en çok hırkayı beğenir.

eh be arkadaşlar, eh be akrabalar... deydi mi yani? deydi mi bir çocuğun, çocukluğunun en güzel zamanında rüyalarını yıkmaya? hadi bir kere yaptınız, neden diğer yıllarda da inatla tekrarladınız aynı şeyi? arkadaşlar, akrabalar bir sürü kitap almak yerine ilk seferden ders çıkarıp organize olarak bir action man, bir batman, bir uzaktan kumandalı araba alsanız olmaz mıydı yani? çok mu önemliydi çocuğun kütüphanesini doldurmak? ileride doluyor zaten, aceleniz neydi?

sonra sigara yaşı çok düştü, düşer tabii!

   yadigar ucanpehlivan   04.09.2008 13:09 ~ 28.09.2008 18:08
   #1022803
2.

ortaokul yıllarında sınıfta yapılan hediye çekilişleri vardır. hani şu 80lerin sonu 90ların başı çocukları var ya. işte onların zamanına tekabül eder. herkes birine hediye alır. kimseye de söylenmez hani kime hediye alınacağı. işte o zamanlarda başlık konusu insanlar genelde hatıra veya anket defteri alırlar. bok var sanki defterde. öğrenciye defter hediye edilir mi? kız sana gitsin o zamanın parası iyi paraya marka kazak alsın, sen git anket defteri ver. bu ne biçim bir hayvanlıktır acaba ya!

   gugudali   04.09.2008 13:49
   #1022813
3.

çocuğun içten içe küfrettiği ve hediyesini bir kenara attığı insanlardır...o kitabında kapağı bile açılmaz nedense.

   le lys dans la vallee   04.09.2008 13:57
   #1022817
4.

babalar gününde hediye bekleyen babaya sıradan bir gömlek hediye eden insanlardır zannımca.

   tozlu raf   04.09.2008 14:00
   #1022820
5.

çok yararlı bir iş yaptım, süper oldu edasındaki insanlardır.ancak o kitap okunmaz.

   dudu   04.09.2008 23:08
   #1023128
6.

<bkz: doğum gününde oyuncak değil kitap bekleyen çocuklar>

5. sınıfa giderken oyuncak almışlardı, içime oturmuştu.

   taktiksatirik   04.09.2008 23:10
   #1023130
7.

o insanlar! size söylüyorum.
sonra o çocuk ilerde yazar oluyor.
"ee, ne güzel işte" değil mi? bok güzel. oturup kitap yazmıyor işte. sözlüklerde yazar oluyor. yaşatmadınız ki çocukluğunu büyüyünce de adamlık sırası gelsin!

insanlar diye vurguluyoruz... insan oluverin siz de. kumandalı arabaların fiyatları baya bir düştü. aklınızda bulunsun.

   infinitedreams   04.09.2008 23:28
   #1023148
8.

-hınn hınn düt düt
+mal galiba sefillerle arabacılık oynuyo
-biz sefil olduk mına koyyim sekiz yaşındayım 2 metre kitabım var düt düt
çek ayağını ezerim öküz gibi ağır zaten hınn!

   okkes   04.09.2008 23:38 ~ 23:38
   #1023161
 
reklamı kapat

yazdır