gidilen her piknikte tuzlugun unutulmasi

1.

güneşli bir pazar sabahı. bütün aile piknik için sahil kenarı, orman içi, ağaç dibi bir yer aramak için harala gürele arabaya binip bagajı da doldurduktan sonra yol çıkar.


anne babanın yanına öne, çocuklar arkada otururmak hasebiyle orman içi, ağaç dibi, sahil kenarı bir yer bulurlar. neyse efem bu elemanlar araç bagajından eşyaları indirip yavaş yavaş sofrayı kurmaya başladıkları esnada baba kişisi mangalı hazırlamış etleri pişirmek için terbiye etmiştir.

fekat; o sırada babadan duyulmadık bir gür sesle;

lan hanım tuz nerede?

hanım kişisi ile mayolarını giyip denize dalmak için sabırsızlanan çocuklar kişileri için dünya bir anda durmuştur.

o an için aile fertleri olarak ne yapılacağı düşünülür. tuz olmadığı takdirde bütün pikniğin zehir zıkkım geçeceği düşünülür.

baba kiişisi halen bağrıyordur;

ulan insan tuzu unutur mu? *

tanım da yapalım bari; şahit olduğum her piknikte birkaç ailenin başına mutlaka geldiğini görmüş olduğum olay.

   delikli masrafa   31.07.2008 12:05
   #988377
 
reklamı kapat

yazdır