haci serif zendeni

1.

evliyânın meşhûrlarından. lakabı neyyirüddîn'dir. 1215 (h. 612) senesinde, çeşt şehrinde yüz yirmi yaşında vefât etti. keşif ve kerâmetler sâhibi bir mürşid idi. hâce mevdûd çeştî hazretlerinin talebesi ve halîfesidir. on dört yaşından îtibâren hiç abdestsiz bulunmamıştır. dâimâ eski elbiseler giyer, kanâatkâr ve mütevâzî bir hayat yaşardı. çok ibâdet eder ve zarûret miktârı yerdi. sohbetine dünyâya düşkün biri gelse, zâhid ve müttekî (yâni dünyâya düşkün olmayan ve allahü teâlâdan korkarak haramlardan sakınan birisi) olurdu.

   ramiz   15.01.2008 18:41
   #818781
2.

senelerce sahrâlarda yalnız dolaştı. hep aç bulunur, üç günde bir, çölde biten yeşil bir ottan tuzsuz olarak bir mikdâr yerdi. zikr esnâsında ve namaz kılarken kendinden geçerdi. bulunduğu bir mecliste allahü teâlânın ismi anılınca rabbine olan muhabbetinin ateşiyle yanar, kendini kaybederdi. zikir sırasında neden böyle kendinizden geçiyorsunuz? diye sorduklarında; "âşık olanlar, mahbûbun, sevgilinin ismini işitince kendinden geçmelidir. böyle olmasa henüz o olgunlaşmamıştır." buyurdu.

   alzheimer   07.11.2009 05:29
   #1720731
3.

mevdûd çeştî hazretlerinin sohbetine devâm ederdi. huzûrunda başını önüne eğer, sessizce ve edeple dururdu. bir defâsında ona; "iyi bahtlı hacı, allahü teâlâdan sein, benden sonra benim makâmıma oturmanı ve insanları irşâd etmeni istedim. her kim ki sana talebe olursa nîmete kavuşur. şimdi git halvete otur, ibâdet ve tâatla meşgûl ol." buyurdu. bu emir üzerine gidip, bir müddet yalnız başına kaldı. ibâdet, tâat ve zikirle meşgûl oldu. sonra hocasının huzûruna geldi. mevdûd çeştî hazretleri ona tam bir teveccühle, yakınlık duyarak çok iltifât etti. kalbinden onun kalbine feyz akıttı. ism-i âzamı kalbine yerleştirdi. bir anda ilm-i ledünniye, mârifet ilmine kavuşturdu. ona hırka giydirip, kendisine halîfe yaptı. onu, büyüklerin tasavvufta ulaştığı makamlara yükseltti.

   eussstas   20.01.2010 22:41
   #1873031
 
reklamı kapat

yazdır