herkesin sevdigi birinden nefret etmek

1.

cümle alemin herhangi bi özelliğinden veya bi çok özelliğinden dolayı sevdiği birini, günahı kadar sevmektir.

bu nefretin kıskançlıktan, çekememezlikten olanlarını ayrı bir kefeye koyuyorum çünkü o daha çok kendini bilmemekten, özgüvensizlikten kaynaklanır. hani ortamlarda parıldayan yıldızlar olur ya işte en çok konuşur en çok o güldürür, en çok o hüzünlendir bunlara gıptayla bakarsın ve içten içe kıskanırsın ama nefret etmemelisin bu yanlış olurdu evet.

benim kastettiğim nefret daha özelde olup biten işlerdir. çok yakın olduğun birisidir bu adamlar. babandır, annendir, kocandır, karındır, kardeşindir kısacası içini bildiğindir. çok şükür ki benim nefret aileden kaynaklanmıyor bir dosttan kaynaklanıyor.

o dost ki en kötü hallerinde yanında olduğun, en mutlu günlerinde bir de senin güldürdüğün herkeslerin bayıldığı senin de zamanında bayıldığın. ama işte içiçe girince ilişkiler farklılaşabiliyor durumlar. bakıyorsun etrafına bi tiyatronun içindesin senin rolun de onun arkadaşı olmak. onun arkadaşı rolünü yerine getirmek, belki kullanılmak. diğer herkes gibi. sen farkına varmaya başladığında olayın işte dışında kalıyosun artık sahne arkasına gönderiliyorsun. çünkü herkesin sevdiği birinden nefret ediyorsun ve bunu gerekçeleriyle de açıklayıp dürüstçe dışa vuruyorsun. o zaman işte o sevilenin herkesi sana cephe alıyor.

ulan anlattım da anlattım sanki çok mühim bişey. benim örnekte tabi ki de hayır. ama bahsettiğim anne baba olayına gelince o çok ağır olmalı. düşünsene herkes babana hayran ama baban eve geldiğinde bambaşka bi adam bi sen biliyosun bunu başkası bilmiyor. söylesen birine inanmayacak. tek çare kalıyor geriye gerçekleri bi kenara itip o sahnede sana verilen rolu oynamak. baba bu anne bu atsan atılmaz satsan satılmaz. dışı başkalarını içi seni yakar.

   oryantalistoryantal   18.11.2009 14:34
   #1743614
2.

<bkz: alacakaranlık edward>

   paradise city   18.11.2009 14:35
   #1743615
3.

postmodernizme ihanettir.gerçi postmodernizmin kendisi ihanetin göbek adı. başlığın öznesi herkes değil "ben"dir. bir nevi-zade ego diyelim biz buna. önemli olan sadece nefret duygusunun açığa çıkmasıdır. sevilmeyen bir kişi için bile olsa. neden nefret ederiz sorusu akıllarda maytapları ateşliyor sanki. nefret etmek; çoğunlukla kendini şizofrenik bir dille değersiz gören insanların işidir. istisnasına gelince, nefret edemeyip nefret ettiğini söyleyenlerin bulunduğu alandakilerin kabullenememe duy(g)usu. g noktasını farkettiniz mi? işte bulunmuştur sorunun cevabı. boşaldıktan sonra sevişme bitmiştir adeta. nefret kalır tatminlerin ardından. ve kimse kimseyi sevmez aslında. ve nefrette etmez yaşamayı sadece yaşamak olarak algılarsa. shaman rahiplerin yaklaştığı tandansiyel bir ezgidir nefret etmeden yaşamak. nefretten bile nefret etmeyeceksin. bu çok ağır bir tercih ya da zorunluluk.

   hannibal   18.11.2009 14:45 ~ 14:47
   #1743633
4.

herkes gibi olmamak.
nüans yaratmak.
yoksa neden sevmeyelim...

   deliyleveli   18.11.2009 14:53
   #1743650
 
reklamı kapat

yazdır