kendini suclu hissetmek

1.

histen ibaretse eğer, vicdan azabıdır; hareketlere yansıyorsa utanmadır bu..
kim ne derse kabul edilip, uygulamaya konulacaktır. tokat atılsa yutulacak, çin işkencesi yapılsa ses çıkarılmayacak, buna benzer bir çok işleme de saygı duyulacak durumdadır kişi. karşıdaki daha çok sustuğu zaman bu his artar, artar, artar; bağırması için bir de açıklama yapıp, affet beni diyen tavşan yavrusu bakışı atılır.
belki haklı olunsa bile bu his kendini gösterir bünyede. belki bu kadar önemsenmeseysi vicdanın sıcaklığı, rahatına düşkünlüğü şimdi böyle ezik, ağlak - muğlak olunmayacaktır.
evet! birçok hatayı yaptırır aynı zamanda bu his..haklıyken haksız konumuna sokar, içteki ses sadece af ol diyordur, ne olursa olsun. bu yüzden kimin ne kadar üstte olduğu , kimin ne kadar haklı olduğu.. bla bla.. önemsenmez.. o çok lazım olan af istenir. hepsinin sebebi ise belki de vicdandan öte ilişki anlayışımızdır. insan ilişkilerimizdir. ya da hata yapmayı kabul etmeyen egosu yüksek bünye ya da toplumsal baskı..vs..başarısızlık yüzünden yine yorulan, yıpranan vicdan.. bu kez kaybedilmek istenmez karşıdaki..herşeyin aynısı gibi olması istenir. belki de en çok üzen vicdanı hiçbir zaman bunun olmayacağını bilmektir.
birçok sebebi vardır ama tek çaresi affedilmektir o kadar!!

   anathema   23.01.2008 02:37
   #829048
2.

çok fena acınası düşülürse çıkılması zor bi ruh hali.keşkeler, acabalar yankılanır durur kafanın içinde.

   vertigo   24.01.2008 04:33
   #831014
 
reklamı kapat

yazdır