kiraci ailenin cocugu olmak

1.

beni ben yapabilen yaşam tarzı.

bir çok ev, bir çok farklı huya sahip komşu görürsünüz. bazı evler hey heyli, bazı evler çok bereketsiz olur. bazı evlerden ayrılmak istemezsinz bazılarından kaçarak uzaklaşırsınız, bazılarında büyürsünüz "çocukluğum geçti" dersiniz, diyebilirsiniz, babam çok şükür böyle bir güzellik yaptı çocukluğumu tek bir yerde geçirmeme razı geldi. (8yıl) <bkz: memur çocuğu olmak>
keşke vermeseydi. şimdi ne zaman oralara gitsem hüzünleniyorum. aptal saptal duygular. türkiyenin dört bir yanını görebilmek, sanki dünya gezisine çıkmış gibi yurt insanını tanımak... bunu hayat tarzı haline getirmek ve ailenizin pili bitip, "artık burada konaklıyoruz!" dediklerinde sizin hala devam ediyor olmanız. işte bu çok güzel. siz siz olmuş, olumsuzluktan ve birçok kişinin hmsff dediği bir konudan kendinizi doğurmuşsunuzdur. işte bu çok güzel.

yaşasın geçen süreler tekrar yaşanılası o boktan günler. o günlerde eski zamanlar da vardı be!!
kardeşler küçüktü, anne baba genç ve tuhaf derecede sabırlıydılar.
henüz kiracı ne demek bilmiyorken, henüz şehir ne, taşınmak ne, kamyon ne bilmiyorken yaşamak güzel.
yıllar sonra o güne farklı bir açıdan bakmak hatta bakış açısının farklı olması bile güzel.
farkın olması güzel.

   anathema   08.02.2009 01:37
   #1189101
 
reklamı kapat

yazdır