olmekten korkmamak

1.

insan için imkansızdır.

her insanda yaşama güdüsü vardır. ''ölmek istiyorum yhaa''cı ergenlerde bile...

edit: dün gece felsefe yaparken siki sikine açtığım başlık amma ilgi gördü be.

   barbaros varol   03.12.2009 00:57 ~ 13:03
   #1770102
2.

olası bir durumdur.yaşama dürtüsü(güdü hayvanlarda dürtü insanlarda olur)ile ölmekten korkmamak arasında mühim farklar vardır.yaşama dürtüsü-intihar denklemini açıklayamayız değil mi o vakit?
kaldı ki ölmekten korkmamak intihardan ötedir.
stoacılıkla biraz olsın bağdaştırabiliriz.
bir insan yaşamda hiç birşeyi umursamıyorsa,değer verdiği herşeyi kaybettiyse ya da değer verdiği hiç birşey yoksa bu onu ölüme karşı daha soğukkanlı biri haline getirmeye başlar.
örneğin şu an deprem olsa,yaşamak için ve ya kurtulmak için neden mücadele vereyim?bir hedefim yok,yaşama bağlanmak adına çok değer verdiğim biri de yok.o zaman sal gitsin durumudur.
kısacası herkes 2012 filmindeki olağanüstü dehalar değildir ki tüm dünyanın anası mikildiğinde ohh biz yaşıyoruz ne güzel lan desin.
nereye yaşıyosun dümbük derler adama.

   hadigari   03.12.2009 01:13
   #1770118
3.

korkunun temel kaynağıdır korku. yılandan neden korkarsın? sokarda öldürür seni. silahtan neden korkarsın? çeker vurur seni. dişçiden neden korkarsın? sana acı verir acıdan öleceğini düşünür korkarsın. bu sonuncu tam olamasa da korkuların anası ölümdür. o yüzden ölümden kormayan adam zaten ölmüştür ya da ölmek üzeredir.

   oryantalistoryantal   03.12.2009 01:34
   #1770147
4.

acıdan korkmaya mani değil.

   meczup   03.12.2009 01:36
   #1770149
5.

<bkz: ölememekten korkmak>

   kechi   03.12.2009 01:40
   #1770152
6.

yaşanılacak her şey yaşandı, korkulacak her şeyden korkuldu..

sürekli mahellede gezinen, at gibi köpekten korkmamayı da babam öğretmişti küçükken. elime yerden taş alıyor gibi yaptığım an kaçıyordu zaten hayvan..

eskiden, yaşarken ölmek, sadece kölelere has bir fiiliyattı; bu gün ise herkesin..

geride ise, çiğ dolmalık biber tadında bir damak tadı, ''bitse de gitsek artık'' kıvamında salak bir film metrajı..

hayır, ölsen nolur ki?

   dieu   03.12.2009 02:11 ~ 02:13
   #1770179
7.

uzun zaman boyunca her olayda ölme ihtimalinden korkmanın sonucu olarak doğabilecek durum. ya kansersem, ya trafik kazası yaparsam, ya bir gün birdenbire ölürsem diye düşünmekle kafayı bozan bünyenin en son olarak ölürsem öleyim yeter demesiyle de hissedebilecek durum.

   eowyn   03.12.2009 03:33
   #1770232
8.

hayatta kaybedecek hic bir seyi olmayan, insan piskolojisidir.ne seveni nede sevdigi nede mali mulku vardir bu kisinin. kisaca hayata baglanmamistir yada hayatla arasi hic iyi olmamistir. niye korksun olumden.

   parti insanlari   03.12.2009 08:21
   #1770267
9.

zeka isteyen iştir. zira kaçınılmaz sondan ancak aptallar korkar.
nefes almak kadar doğal olan bir şeyden neden korkulsun ki?

   suspectdevice   03.12.2009 09:21 ~ 09:21
   #1770275
10.

"ben varken ölüm yok, ölüm oldunda da ben olmayacağım" düşüncesini benimsemektir.

   reklamci   03.12.2009 09:32
   #1770280
11.

"nasılsa birgün öleceğim" psikolojisini içine sindirmiş insanın, kendisini ölüme alıştırmış olması durumu.

   rahmet   03.12.2009 09:35
   #1770283
12.

yaşamaktan korkmamaktan geçer.

   perilousness   03.12.2009 12:32
   #1770401
13.

<bkz: yalan söylemekten korkmamak>

   haci komunist   03.12.2009 12:35
   #1770404
14.

bu tamamen ölmek istemekle ilgilidir.insanın içindeki yaşama dürtüsü genelde ağır bastığı için her ne kadar ölmek istesede ,ölmediğini bildiği için bunu demiş olur.

   uykusunda yazan adam   03.12.2009 12:45
   #1770425
15.

insan her an ölümden korkarak yaşayamaz. ölümden hiç korkmadan yaşamak da imkansız.

ölümün anlamını bilmeyen, ölümü hiçbir şekliyle yaşamamış, kaybetmemiş insan ölümden korkmaz ancak. çok genç yaşta ya da ölümün çok uzak olduğu zamanda ölümden korkulmaz. cahilliktir bu.

ölümden korkmayan insan belli bir olgunluğa erişmiştir. bu olgunluğa çok az kişi erişir. dünyanın gelip geçici olduğunu kabul etmiş, belli bir yaşa gelmiştir. dünyaya çok fazla tamah etmeyen insandır. bilgili kişidir bu.

ölüm her haliyle zordur. yaşamaktan daha zordur. yaşamayı istediğimiz için zordur.

yaşamaya bu kadar hevesli olmasa insanlar yaşamazlar. sonu beklemek gibi bir olgunluk çok az kişide vardır.

   kaybedeceknevarki   03.12.2009 12:47
   #1770429
16.

yada;

<bkz: herkes cennete gitmek ister ama kimse ölmek istemez>

   enjoyquality   03.12.2009 12:50
   #1770436
17.

olmayacak durum.

insan olmanın mantığına aykırıdır, zira ölüm korkusu insan oğlunun en temel korkusudur.

insan korktuğu her ne varsa, tek tek derinine indiğinde, en temelde bu korkuyla karşılaşır.
örneğin,
belirsizlik = korku
korku = acı
acı = yalnızlık
yalnızlık korkusu = ölüm korkusu gibi..

osho, korku ile ilgili şunları söyler:
en temel korku ölüm korkusudur.
korku büyük bir enerjidir.
evrende her şey enerjidir ve asla kaybolmaz, yalnızca form değiştirir.
bu nedenle korku'yu yok etmeye, bastırmaya çalışmak anlamsızdır, zira asla kaybolmaz, siz onu farklı bir şekilde yaşamaya devam edersiniz.
yapılması gereken tek şey, korkuyu anlamaya çalışmaktır, derinini görebilmektir.
bunun için yapılması gereken "gerçeklik" olgusunu olduğu haliyle görmek ve "akıl" kavramını devre dışı bırakmaktır.
aklın devre dışı kalması demek "ego"nun ölmesi demektir.
egonun ölmesi demekse, ölüm demektir.
çünkü insan ancak öldüğünde aklı devre dışı kalır.
aklı devre dışı bırakmanın ve yalnızca "tanık" olmanın yegane yolu, meditasyondur.

ölüm korkusu, zaman korkusudur.
varlığının sonsuzluğunu görebilen insan, ölümden korkmaz, çünkü zaten "zaman" yatay algısıyla egoya destek vermektedir.
"şu an"a dair herhangi bir korku hissedilemez.
tüm korkular ve kaygılar geleceğe yöneliktir.
gelecek'siz yaşam, korku'suz yaşamdır.

korku, ancak ve ancak "arzu" söz konusu olduğunda mevcut olur.
birine aşık olursunuz ve korku başlar, terk edilme korkusu.
"sahiplik"i olmayan bir şeyin korkusu da olmaz.
bu nedenle insanlar aşktan korkar.
aşk'ta ölüme yakın duygular deneyimlenir, tıpkı orgazmda olduğu gibi.
ego'nun mevcut olamadığı an, aklın öldüğü andır, "zaman kavramı"nın olmadığı andır.
egonun ani yitirilimi, ölümü hissettirir.
insanlar egolarını yitirmemek adına aşık olmazlar ve derin orgazm yaşayamazlar.
meditasyon yapmazlar.

   perilousness   03.12.2009 13:02 ~ 04.12.2009 21:10
   #1770454
18.

ölüm korkusunun esas tetikleyicisi dini inançlar olduğu için inançsızların yaşayabiliritesi olan durum.

yani böyle açıklanabilir, açıklanır da bir çok yerde. ama ölümden korkmamak esasen, sadece, hiç bir şeye sahip olmamakla ilişkilidir. bu hiç bir şey çok geniş. inanç da buna dahil elbette. yaşanılabilir bir hayata sahip olmayan biri de ölümden korkmaz misal. ya da hayata dair değişik misyonlar edinmiş kimseler de korkmayabilir. bir de sanırım gençler yaşlılara nazaran daha az korkuyorlar ölümden. yaşlandıkça hayat tatlı geliyormuş, öyle diyorlar. o yüzden yaşlanmadan ölmek gerek.

aslında acıdan korkmamak da ölümden korkmamaya sebep olabilir. insan psikolojisi olarak bakacak olursak eğer. ama bir nokta var. acı, bittikten sonra hissediliyorsa, hatırlanıyorsa acıdır. acı çekerek ölmek çok dehşet verici bir şey olmamalı. çünkü acıyı sadece o an hissedecek ve bir daha ne olduğunu asla bilemeyecek. bir hükmü olmamalı yani. şimdi ötüyorum tabi boru boru, biri dese gözlerini dağlayacağız yavaş yavaş öleceksin filan tırsak tırsak titrerim herhalde.

   balikistifi   03.12.2009 13:04
   #1770458
19.

ölmekten korkmamak bişey değil de ölümden sonrasından korkmamak için baya bi cesaret lazım. tabi şimdi bu korkmama olayı cahil cesaretiyse orasını bilemem.
e bir yerde doğru öteki tarafta neler olup bitiyor bunlar bize karanlık. öğreniriz..

   sleepy   03.12.2009 13:05
   #1770459
20.

birçok imkansızı, imkanlı hale getirebilecek bir dürtüdür korkusuzluk. sonradan kazanılan bir alışkanlıktır elbet, doğuştan korkaktır insan evladı. doğduğu an ölümden korkmaya başlar. dokuz ay boyunca geliştiği yer güven doludur çünkü. dışarısı ise binbir faktör barındırır ölüme dair. ağlar bu yüzden doğar doğmaz.

zamanla, büyüdükçe, öldükçe ve bir o kadar ölemedikçe, alışmaya başlar insan ölüme. yaradılışına baş kaldırdıkça, kanseri kendi elleriyle kalbine yerleştirir. beynine tümörler sokar zorla. azraile uzun mektuplar yazar özlemini anlatan. bir çok mecazi ölüm, gerçeğini aratır hale getirir insanı. korkmaz artık, ulaşamaz sadece. üzülür insan.

   justagoodfella   03.12.2009 14:18
   #1770605

12 

 

sayfa

 / 2 

reklamı kapat

yazdır