ozlenmemesi gereken birini ozlemek

1.

bi sabah yola cıkıyorum,kar kıs kıyamet.aklıma deniz geliyor.deniz aklıma denizi getiriyor,hiç geregi yokken.oysa hayat ne güzeldi,unutmustuk herseyi.geceleri camın kenarında yagan karı seyrederken içtiğim dandik şaraplar bile hatırlatmıyordu seni bana.bizim için yagıyor dediğimiz yagmur bile ıslatan bişeydi sadece.sen baskasındaydın,ben baskasında.ne geregi vardı ki şimdi diyorum sanki bu hatırlamadan sonra bir daha yıllarca aklımdan cıkaramayacagımı tahmin edermişcesine. yasakmı güzel yoksa güzelmi yasak diye soruyorum kendime...galiba tek güzellik özlenmemesi gereken birini özlemek diye düşünüyorum.cünkü insan acı cekmeyi sever.pişmanlık olmamalı hayatımda diyor ve karsıda bana bakan yeni sevgiliye gülerek el sallıyorum..

   saptik saman olduk   02.05.2007 22:26
   #368666
2.

<bkz: ozlem>

   bosveeer   02.05.2007 22:28
   #368673
3.

özlenmesi gereken kişiyi özlememekten iyidir. zira özlememenin verdiği vicdan azabıyla kavrulmak suretiyle yerinizde duramazsınız. üzülürsünüz.
ama özlenmemesi gerektiğini düşündüğünüz kişiyi özlemek öyle midir? değildir.. hasretle anarsınız onu.. aklınıza gelir.. ılık rüzgarın sizi okşaması gibi bişi.. hani olur ya, gün ortasıysa az sonra güneş tarafından acımasızca kavrulacağınızı yahut öğleden sonra ise rüzgarın güneşin gözden kaybolmasıyla sizi üşüteceğini bilirsiniz de yine de durup teninizle dinlersiniz onu.. yanınızda olmadığını farkettiğinizde ne kadar sarsılacağınızı umursamadan hasretle anarsınız o güzel kişiliği...

   schizophrenic talks   03.05.2007 21:57
   #371569
 
reklamı kapat

yazdır