profesyonellik

1.

götümüzden anladığımız olay.

iyidir profesyonel olmak, hatta yaşamsal profesyonellik diye bir şey bile uydurabilirim şimdi, hayatı adam gibi, profesyonelce yaşamak gibi.

ama insani duruşumuzu etkileyecek kadar profesyonel isek eğer, bir arıza vardır orada.

annem öldü ama ben profesyonelim, acımı içime gömer sahneye çıkarım diye düşünen tiyatrocuyu, yaşlı gözlerle ayakta alkışlarız. ne profesyonel adammış falan diye.
peki,
kocamı kestim demin ama ben profesyonelim, çıkar şarkımı söylerim diyen pavyon şarkına aynı gülen gözlerle bakabilir miyiz? bakamayız, peki niye bu iki yüzlülük?

annen ölmüş adam, siktir git evine ağla zıkla, annen ile yaşadığın güzel günleri düşün, hayata küs, ölümü düşün, yusufla falan. oyuncumuzun annesinin vefatı nedeni ile bu gün programımızı yayınlayamıyoruz deyince, hayır yayınlayacaksın illa demez kimse korkmayın.

en azından halk o kadar "profesyonel" değil.

hem ne biçim sanatçısınız siz anlamıyorum arkadaşım, siz duygularını zirvede yaşayan insanlar değil misiniz? sokayım afedersin must go on olacako show a.

   prometheus   29.08.2010 01:33
   #2133003
 
reklamı kapat

yazdır