koroda agzini oynatmak

2.

unutmuyorum ki. annesini satayım, yazmasanız da unutmayacaktım.
ilkokulda koro seçmeleri vardı, haliyle çocuktum, şarkı söylemeyi seven bir çocuk. belki her çocuk öyle sanırdı ama benim sesim gerçekten güzeldi inanıyorum. sarsılmaz otorite zeliha şerifoğlu seçmeler için iş başındaydı. hevesle ve otorite ile yüzleşmenin gerginliği ile sıramı bekledim. keşfedileceğim an geldiğinde ise -sanıyorum ki heyecandan ve gerginlikten- daha dün annemizin daha'sını söylemek için ağzımı açtığımda cılız bir miyavlama çıkardım ve anında def edildim. kuzenim ise benden güzel olmadığına inandığım sesi ile seçmelerden sekerek geçmişti. kıskançtım. diş bilediğim kuzenim imdadıma koştu. sanırım benden iki yaş büyük olması bazı şeytanlıklara aklının ermesine sebepti.
"ya korkma hiç bi şey olmaz, sen şimdi gizliden koroya gir, seçilmişsin gibi yanımızda dur, ama sesli söyleme ki anlamasınlar, sadece ağzını oynat"
" :/ "
ve sonra. çalışmalar çok uzun bir zaman devam etti. ağzımı her oynatışım bana işkence oldu. bir taraftan deli gibi şarkı söyleme isteği, öteki taraftan da yanımdan geçen öğretmeni her gördüğümde sesimi kesip sadece ağzımı oynatmam dönüp dönüp durduğum mevlana ukdesi oldu. sonra 23 nisan geldi, koro sahne aldı. gene ağzımı oynattım. kuzen, bana verdiğin o akıl götüne girsin, kabalarında patlasın, sana uyan akılsız başım da duvarlara sürtünsün.

   helen   10.07.2009 16:50 ~ 11.07.2009 19:10
   #1484181

başlığın devamı

 
reklamı kapat

yazdır